Volg Stadsleven ‘Happy City’!

Vanavond vindt de eerste editie van Stadsleven van 2014 plaats. In de Happy City praten we over of het leven in de stad eigenlijk wel zo gelukkig maakt. En is een gelukkige stad te creëren en wat zou daarvoor dan nodig zijn?

Als je vanavond niet aanwezig kunt zijn, maar toch nieuwsgierig bent, volg dan de hashtag #stadslevenams waarop de opmerkelijke quotes van onze sprekers direct te lezen zijn. Uiteraard zal er ook weer een prachtig verslag volgen, zoals hier terug te lezen is van afgelopen Stadslevens ‘Sex in the City’ en De Natte Stad. Tot slot kun je op de pagina van Stadsleven ‘Happy city’ ook ons dossier aan blogs, gastcolumns, docu’s, interviews, lezingen en kunstprojecten terugvinden.

Follow-Me-on-Twitter

Posted in Uncategorized | Tagged , , ,

Utopische hoop voor de stad: column Tiers Bakker

Stadsleven – The Happy City onderzoekt hoe een stad ontworpen kan worden om het geluk van haar bewoners te bevorderen. Tiers Bakker, hoofd marketing van de Groene Amsterdammer en leider van de cursus Utopia, schreef een filosofisch pleidooi voor de terugkeer van de utopie in het dromen over de stad.

Ons stadsleven wordt vaak bepaald door de leegte van betonnen gebouwen. Als de zon schijnt ziet de stad er vrolijk en groen uit. Maar als het regent is de stad grauw en lelijk. En moderne architectuur maakt de stad er niet vrolijker op. Volgens de Duitse filosoof Ernst Bloch komt dit doordat moderne architectuur geen visie heeft op de toekomst. Ernst Bloch breekt een lans voor utopisch dromen over een stad. Door de stad vanuit die visie te bekijken kan de stad weer tot leven komen. Vanuit de hoop op een betere toekomst kan de stad weer gaan bruisen. Dezelfde hoop komen we tegen in de speeches van Barack Obama.

Utopische visie op de stad. Capital 3.0. Door: Revolved

Utopische visie op de stad. Capital 3.0. Door: Revolved

Continue reading

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , , ,

Design voor geluk – Pieter Desmet

Bij Stadsleven ‘The Happy City’ praten we over geluk in de stad. Een welvarende stad blijkt iets anders te zijn dan een gelukkige stad. Onze materiële rijkdom is groter dan ooit. Toch zijn we niet gelukkiger dan voorheen. Waarom is dat zo?

Happiness gap

Hoogleraar ‘Design for Experience’ en oprichter van het Delft Institute of Positive Design, Pieter Desmet, stelt een happiness gap vast: we ontwerpen meer producten, maar deze maken ons niet gelukkiger. Pieter Desmet stelt dat dit komt doordat het ontwerp van de meeste producten is gericht op het wegnemen of oplossen van negatieve emoties of angsten: de wekker neemt je angst weg dat je te laat komt op je werk, en je statusangst kun je oplossen door een duur italiaans pak te kopen. Logisch dus dat je vaatwasser of auto je niet heel gelukkig maken.

Continue reading

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , ,

Zo maak je een stedelijk dashboard om te sturen op geluk, deel 2: column Akshaya de Groot

Stadsleven – The Happy City onderzoekt hoe een stad ontworpen kan worden om het geluk van haar bewoners te bevorderen. In deze futuristische en tegelijk realistische blog laat ‘geluksdoctorandus’ en wetenschapsjournalist Akshaya de Groot zien wat er nodig is voor een dashboard, waarop je kunt zien of Amsterdammers door de tijd heen gelukkiger worden of niet. Zou dit de manier zijn waarop wij, in de toekomst, het stadsbestuur gaan controleren? 

Deel 2: Hoe het wel moet 

(lees hier deel 1: hoe het niet moet)

Een belangrijke kanttekening vooraf: Wie een stad gelukkiger wil maken, moet weten dat er ook beperkingen aan geluk zijn en aan de maakbaarheid daarvan. Je kunt niet altijd krijgen wat je wilt. Ook tegenslag moeten we in onze kijk op geluk meenemen. Daarnaast zijn er nog andere belangrijke doelen. Last but not least zijn mensen in de eerste plaats zelf verantwoordelijk voor hun geluk. Daar kan de stad maar voor een deel aan bijdragen.

Geluk is dus geen zaak die je op een technocratische manier kunt plannen en invoeren. Pas als we de beperkingen kennen, kunnen we op een gezonde manier van de wetenschap en statistiek rondom geluk gebruikmaken. Aan de andere kant zouden we in deze laat-moderne, wereldwijd vertakte en verwetenschappelijkte wereld wel erg dom zijn als we die kennis niet zouden gebruiken.

Stap 1. De stad gaat regelmatig ons geluk meten

Maar dan ook echt periodiek, per jaar of per kwartaal; en (net als bij onze kijk op hondepoep) op zijn minst per stadsdeel! Ook leeftijd en andere subgroepen zijn belangrijk om te kunnen zien wie er in de stad meer en minder gelukkig zijn. Tezijnertijd kan het eveneens interessant zijn dit met andere steden te vergelijken.

Geluk hoef je trouwens niet zo vaak te meten, want ook al is de meting maar een kort moment (een enquêtevraag), het geluk dat je ermee meet, is doorgaans van langere duur. Als Ajax wint, zien we een klein golfje oprijzen in het geluksgevoel van de Amsterdammers, maar dit is te laag en te kort om echt van belang te zijn. Geluk is dieper dan zomaar een lekker gevoel. Geluk kan zelfs zo krachtig zijn dat gelukkige mensen gemiddeld twee jaar langer leven.

Het stadsgeluk van dag tot dag meten, zoals deze geluksbarometer van de stad Vilnius doet, kan best leuk zijn, maar hoeven we dus niet echt te doen.

Geluksbarometer Vilnius. Bron: http://happybarometer.com

Geluksbarometer Vilnius. Bron: http://happybarometer.com

Continue reading

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , ,

Zo maak je een stedelijk dashboard om te sturen op geluk: column Akshaya de Groot

Stadsleven – The Happy City onderzoekt hoe een stad ontworpen kan worden om het geluk van haar bewoners te bevorderen. In deze futuristische en tegelijk realistische blog laat ‘geluksdoctorandus’ en wetenschapsjournalist Akshaya de Groot zien wat er nodig is voor een dashboard, waarop je kunt zien of Amsterdammers door de tijd heen gelukkiger worden of niet. Zou dit de manier zijn waarop wij, in de toekomst, het stadsbestuur gaan controleren?

Deel 1. Hoe het niet moet

Hardstikke leuk al die prachtige ideeën voor een happy city. Maar hoe zorgen we dat zo’n ideaal door de jaren heen ook beklijft?

Hoe zorgen we dat ‘een gelukkiger stad’ (let op, er staat: gelukkiger!) voor altijd een doel van de gemeente, zijn inwoners, bedrijven en organisaties wordt? Zouden we transparant government en Open Data niet kunnen gebruiken voor een happier city?

In deze blog wil ik laten zien welke stappen de stad Amsterdam daartoe zou moeten zetten — maar dit geldt net zo goed voor andere steden, in binnen- en buitenland.

Een goede eerste stap is altijd: kijken wat er al wel is (en wat niet). Daartoe gaan we naar www.amsterdam.nl om te zien hoe de stad zichzelf presenteert, haar doelen laat zien en de resultaten die zij daarbij bereikt.

Continue reading

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , ,

In de Buurt van Geluk: column door Paul Engel en Jeroen van Kemenade

Stadsleven – The Happy City onderzoekt hoe een stad ontworpen kan worden om het geluk van haar bewoners te bevorderen. In deze gastcolumn beschrijven Paul Engel en Jeroen van Kemenade hun project ‘In De Buurt Van Geluk’, een learning lab om van IJburg de gelukkigste wijk van Amsterdam te maken.

Een wijk zonder scheidslijnen. Jong, oud, rijk, arm, multicultureel en toch heel Nederlands, natuur midden in de stad, een stad midden in de natuur. 30.000 mensen die gelukkig met elkaar samenwonen. Dat is IJburg.

Althans zo stelden de bedenkers het zich voor toen zij dit nieuwe stukje Amsterdam ontwierpen. De eerste futuristische plannen voor de wijk dateren alweer uit 1965. De architecten Van den Broek en Bakema wilden tussen het Zeeburgereiland en Pampus eilanden creëren voor een nieuwe woonwijk. Pas na een referendum 1997 konden de plannen werkelijkheid worden en het ook ging allemaal precies volgens plan … althans, tot het moment dat er écht mensen kwamen wonen. Mensen die de huizen, bedrijfspanden, scholen, parken en straten vulden met leven.

IJburg. Foto: In de Buurt Van Geluk

IJburg. Foto: In de Buurt Van Geluk

Continue reading

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , ,

De gelukkigste stad van het land: column Paul Schnabel

Stadsleven – The Happy City onderzoekt hoe een stad ontworpen kan worden om het geluk van haar bewoners te bevorderen. In deze gastcolumn schrijft Paul Schnabel, oud-directeur van het Sociaal Cultureel Planbureau, die ook op 27 januari onze gast zal zijn over waarom Utrecht, zijn thuisstad, voor hem de gelukkigste stad van het land is. 

Net geen medaille, maar toch, in het World Happiness Report staat Nederland op de vierde plaats van de gelukkigste landen. En in dit land, zegt de BBC, is Utrecht weer de beste plek. Dat oordeel is overigens meer gebaseerd op een indruk dan op onderzoek. Helemaal een verrassing is het toch niet, want eerder prees Lonely Planet ook Utrecht al aan als Nederlandse ‘Geheimtip’. Niet zo groot en groots als Amsterdam, maar ook niet poppenhuisklein zoals sommige andere oude steden en stadjes.

Het onderscheid ligt inderdaad in de schaal van de oude binnenstad. Bijna drie eeuwen telde de stad binnen haar muren nooit veel meer dan 30.000 inwoners. Nu is dat het uitgaans-en inkoopgebied voor meer dan 300.000 mensen in de gemeente Utrecht en zeker nog eens 300.000 in de dorpen en steden daaromheen. Dat legt een druk op de binnenstad, die ook lijdt en slijt onder het intensieve gebruik. Maar vergeleken met Amsterdam heeft Utrecht geluk: de wereld komt (nog) niet op Utrecht af. Weinig hotels dus. De stad is nog voor en van de bewoners.

Utrecht gracht weerspiegeling. Foto: Sanne van der Beek

Utrecht gracht weerspiegeling. Foto: Sanne van der Beek

Continue reading

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , ,

Bruto Nationaal Geluk: Happy Planet Index

18 Maart 1968 gaf Robert F. Kennedy in zijn jacht naar het presidentschap een gedenkwaardige speech over het Bruto Nationaal Product, de waarde van alle goederen en diensten geproduceerd in een land, die wordt gebruikt om te meten hoe goed landen het doen ten op zichte van elkaar:

The gross national product does not allow for the health of our children, the quality of their education, or the joy of their play. It does not include the beauty of our poetry or the strength of our marriages; the intelligence of our public debate or the integrity of our public officials. It measures neither our wit nor our courage; neither our wisdom nor our learning; neither our compassion nor our devotion to our country; it measures everything, in short, except that which makes life worthwhile.

Het BNP als maat van de welvaart van het land faalt kortom hopeloos. Rijkdom is immers niet het doel van de meeste mensen, geluk en gezondheid daarentegen worden als nastrevenswaardige zaken gezien. Hoe is geluk wel te meten?

Happy Planet Index 2013

Happy Planet Index 2013

Continue reading

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , ,

Social design for a happy city: Column Tabo Goudswaard

Tabo Goudswaard is kunstenaar/social designer, die een nieuwe manier van kijken ontwerpt voor (complexe) maatschappelijke vraagstukken ontwerpt hij een nieuwe manier van kijken. Momenteel is hij verbonden aan Geen Kunst en projectleider van SOCIALDESIGNFORWICKEDPROBLEMS. Voor Stadsleven The Happy City schreef hij een column over welke rol social designers kunnen spelen in de creatie van een happy city.

Om als mens in een complexe wereld goed te kunnen functioneren, ordenen en categoriseren we alles om ons heen. Dit is een stoel en dat is een tafel. Op de stoel ga je zitten en je eet van de tafel en niet andersom. Handig, want daardoor hoeven we ons niet te verwonderen over alles wat we waarnemen en kunnen we in een chaotische wereld functioneren en doelgericht handelen.

Toen ik opgroeide was mijn wereld overzichtelijk onderverdeeld in skaters, kakkers, hiphoppers, gothics, gabbers en alto’s. Ik behoorde tot de laatste groep en droeg dus bordeaux rode Dr. Martens kistjes met stalen neuzen, luisterde naar grunge en wisselde slobbertruien uit met mijn vrienden. Het nadeel van deze categorisering is dat er vaak weinig ruimte is voor nuancering. Je bent man of vrouw, iets daartussenin vinden we maar lastig.

Toen ik beeldende kunst op de Gerrit Rietveld Academie studeerde vroeg ik mij af of ik wel genoeg voldeed aan het beeld van de kunstenaar. Ik vond schilderen maar niks en bedacht steeds projecten wat in de ogen van mijn docenten niet erg overeenkwam met hun verwachtingspatroon. Op een goed moment bedacht ik dat ik misschien niet aan het clichébeeld van de kunstenaar hoefde te voldoen. Als ik straks kunstenaar zou zijn, kon ik zelf immers bepalen wat een kunstenaar moest zijn. Ik besloot centraal in het gebouw een klok op te hangen die aftelde naar het heugelijke moment dat ik m’n diploma zou halen en dus kunstenaar zou zijn. De docenten die over mijn afstuderen zouden beslissen portretteerde ik met een mal van mijn hoofd voor hun gezicht.

Toen ik beeldende kunst op de Gerrit Rietveld Academie studeerde vroeg ik mij af of ik wel genoeg voldeed aan het beeld van de kunstenaar. Ik vond schilderen maar niks en bedacht steeds projecten wat in de ogen van mijn docenten niet erg overeenkwam met hun verwachtingspatroon. Op een goed moment bedacht ik dat ik misschien niet aan het clichébeeld van de kunstenaar hoefde te voldoen. Als ik straks kunstenaar zou zijn, kon ik zelf immers bepalen wat een kunstenaar moest zijn.
Ik besloot centraal in het gebouw een klok op te hangen die aftelde naar het heugelijke moment dat ik m’n diploma zou halen en dus kunstenaar zou zijn. De docenten die over mijn afstuderen zouden beslissen portretteerde ik met een mal van mijn hoofd voor hun gezicht.

Continue reading

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , ,

De happiness burgemeester

Mayor of Happiness, zo wordt Enrique Peñalosa bejubeld door o.a. Charles Montgomery, de auteur van The Happy City, die 27 januari bij ons via Skype te gast zal zijn. Deze prachtige titel verkreeg Peñalosa door zijn daden als burgemeester van de Columbiaanse hoofdstad van 1998 tot 2000, waarmee hij Bogota, een arme stad van 6,7 miljoen inwoners, transformeerde van een vervuilde stad met veel criminaliteit, tot een gelukkige metropool.

Door: Sanne van der Beek

Wat was Peñalosa’s wondermiddel? Bussen.

Zodra hij aangesteld werd als burgemeester gooide hij de plannen voor netwerk van autosnelwegen boven de stad dat miljoenen zou kosten het raam uit en verklaarde oorlog aan de auto’s in de stad. Hij voerde de autovrije dag in en verbood automobilisten meer dan drie keer per week per auto naar hun werk te gaan. De bespaarde miljoenen stak hij in 340 kilometer aan fietspad, de aanleg van parken en voetgangerspleinen en het TransMilenio Bus Rapid Transit systeem, een bussysteem dat werkt als een metro doordat het aparte banen op de straat en autowegen heeft waardoor het snel kan doorrijden.

Continue reading

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , ,